Ana Sayfa HABER MODA RÖPORTAJ SAĞLIK KÜLTÜR
 
 
 
MERVE ÇAVUŞOĞLU
SIFIR NOKTASI
OYSA
-Se -Sa
MERVE' YE NAZAR KAÇ YAZAR?
Benim 2011' e Vedam
Zamanın Sessiz Tanıkları
Nerden Başlasam; Nasıl Anlatsam?
Ben
 
 
 
 
 
 
 
Dozo' nun Bademcikle İmtihanı
 
Mutfaktan mercimek çorbası kokusu geliyor burnuma. Evde derin sessizlik. İz Tv, Home Tv, radyo kanalları arasında geziniyorum. Kitabım sehpanın üzerinde.

Ne içtiğim kahvemden zevk alıyorum. Ne de yeni başladığım eğitimim umurumda.
Tek istediğim içeride ateşli yatan oğlumun bir an önce iyileşmesi. Kulağım O’ nda. Aldığı nefesleri bile sayabiliyorum salondan.

Okulda başlayan karın ağrısı sonucu öğrendik ki; bademcikle savaşımız başlamış. Çok sık hasta olmadığı için yaşadıkları ona da yabancı. "Ağzım acıyor." diyor boğazındaki ağrı için.

Doktor amcası dört gün evde dinlenme verdiği için okula gidemeyecek olan Dozo mutsuz. "Renk beni özleyecek" diyor sık sık. Bir de vizyona girer girmez izlemek istediği Muppet’ s filmini ertelediğimiz için dertli. İyileşir iyileşmez en sevdiği sinema salonunda izleyeceğine dair söz veriyoruz.

Öyle saf ve temiz ki; annesi elini karnında tutarsa ağrısı geçecek sanıyor. Geçiyor da… Çocukların mucizesi bu.

Ev halkı ayakta. Sevdiği yemekler pişiyor, tatlılar yapılıyor. Anneanne-dede telefon başında her daim, merak içindeler. Göz görmeyince daha da endişe ediyor insan.

Sonra durup düşünüyorum. Diyorum ki bu kadarcık bir hastalıkta kahroluyorsam ben, dermanı olmayan dertleri olan çocukların anneleri ne yapıyor? Hastane odalarında çocuklarına dokunamayan, bir camın ardından çaresizce onları izleyen anneler?

Sonra Gamze geliyor aklıma… Minicik oğlu için yaşam savaşı veren Gamze. Ölmemek için direnen Amazon Gamze.

Derin bir nefes alıyorum. En yakınıma dua eder gibi dua ediyorum hepsi için.

Tahtını yapıp bahtını yapamadığımız çocuklarımız için de, anneleri için de...

Oyundan gelmiş olmama, makyajımın hala yüzümde olmasına rağmen anne rolüm ağır basıyor. Ateşi çıktığını öğrendiğimden beri üstelik...

Sessizce oğlumun odasına süzülüyorum. Binlerce kez gidip geldiğim koridorda bu sefer düşmüş olsun diyorum o lanet ateş. O an nefret doluyorum tüm hastalıklara.

Annelik saat sınırlaması olmayan bir mesai biliyorum. Bekliyorum… Bademciklerinin oğlumu rahat bırakmasını...

M.

Hamiş: Yazıda sözü geçen Gamze’ ye yardım etmek isterseniz ayrıntılar aşağıdaki blog adresinde.
gamzeakbas.blogspot.com
 
 
 
 
 
SİZDEN GELENLER
şennur eker   18.02.2012
sel oldu gözyaşlarım ,her zaman aktığı gibi yine.ellerimi yüzüme kapatıp ağlıyorum.keşke ah keşke hep aynı kalsalar diyorum,büyümeseler,ayrılmasalar hiç yanımızdan..
YORUM YAP

 
İsim
 
E-posta

Yorumunuz
 

 
 
Copyright 12/06/2006 © Kadindunyasi.org
Powered By Hayaller Fabrikası Reklam Hizm. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.
Tüm hakları saklıdır.
Görsel ve yazılar izinsiz şekilde kaynak gösterilerek dahi kullanılamaz.