Boğazıma düğümlenenler var bu aralar…

Yutkunamadıklarım, hak etmediklerim, yıpranışlarım, haykırışlarım, gözyaşlarım…

“Ne kötü insanlar varmış hayatımda meğerse; ne ara sızmışlar yaşamıma!” diye mırıldanıyorum kendi kendime…

Ağlayamıyorum ama…

Bu yaşananların bir sebebi olduğunu, her işte bir hayır olduğunu, her şeye rağmen hayata tutunma sebeplerimi, güçlü ve değerli olduğumu biliyorum çünkü.

Bazen hiç ummadığım, günler önce yabancı olan bir çift göz hatırlatıyor bunu bana; bazen çok eskilerden kalan bir “dost”. Ama artık biliyorum ki; “her dost dosdoğru dost olmuyor!”

Kabus da göremiyorum ama…

Yaşanan kötülüklere bakıp; “bunlar kabus olmalı!” diyorum kendi kendime. Etrafımda kalan bir avuç insana, şaşkınlığıma, iyi günümde yanımda olanların yabancılaşmasına şaşıyorum.

Arınmak, hafiflemek, ışıkları kapatıp gökyüzüne bakmak, içe dönmek istiyorum.

Vazgeçmiyorum da ama…

Hafta sonunda bir cennet köşesinde yalınayak çimenlerde dolaşıp, sırtüstü toprağa yatıp gülümsüyorum mesela.

Hayatımdan çıkarıp atıverdiklerime inat şükredip, gülümsüyorum sonsuz maviliğe.

Alara ile uzunnnn anne-kız yürüyüşleri yapıyoruz bahar geldi diye. Dedikodu bile yapabildiğimizi fark ediyorum artık kız-kıza.

Boğazımda düğümlere sebep olanlara da,

İyi gün dostlarıma da,

Beni değersiz sayanlara da,

Sadece kendi menfaatleri için hayatımda olanlara da,

Bana inanmayanlara da,

Arkamdan yutkunarak bakanlara da,

Bir zaman sonra aklının başına geleceğini bildiklerime de,

Sadece yaşamımday-(mış) gibi yapanlara da,

SON KEZ SELAM OLSUN BURADAN!..

Hafiflemiş haldeyim, indirdim sırtımdaki yükleri de.

Kendini akıllı sayıp hala “eski dost düşman olmaz!” zırvalıklarını sürdüren herkesin yolu 
açık olsun!

Kimi nereye koyacağını çok iyi bilen ve herkesi layık olduğu yere yerleştiren bir “BEN” var 
artık sayenizde…

Bu yüzden, kendimi, hayatımın geriye kalan günlerini, sahip olduklarımı daha çok 
seviyorum artık.

26 Haziran’ da beni Londra’ ya götürecek bir uçak biletim, planlanmış bir tatilim ve sayısı 
bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıda “değerlilerim” var artık benim!

Şebnemm                         

Günlerdir “Ağlamak Güzeldir!” dinleyip gözyaşlarıyla bedenini arındıran..