Delikli Duvar

Hoyratlığınızı seyrederken tüylerim diken diken oluyor…Hepinizin…Size diyorum..Sen, eski sevgilim, sen, bir zamanlar dostum olan en yakın kız arkadaşım, sen, beraber çalıştığım insan, sen, arkadaşım olan…

Korkudan,şaşkınlıktan elleriyle yüzünü kapayıp parmakları arasından hala sizi seyretmeye çalışan çocuk gibiydim başlarda… İnanamadığım ne kadar çok şey yaşatıyorsunuz bana… Çıkarıyorum bir bir hayatımdan sizi…Çünkü sizler için düşünmeden konuşmak, bir insanın ekmeğiyle oynamak, onu kırıp parçalamak, ileriyi göremeden şu acayip hayatta hiç karşılaşmayacağınızı düşünmek ne  kadar kolay… Yazık ki sizler de o duyguyu yaşayacaksınız.. Bir gün olmadık bir yerde olmadık bir şekilde karşılaşacağız ve siz yüzüme bakamayacaksınız…

Ne kadar değer verdiniz ki kendinize bana da değer verebilesiniz? Bunu düşündünüz mü hiç?
Ben değerliyim, ben çok değerliyim…Hiç birinizin olamayacağı kadar güçlüyüm ve sizi artık sadece gülümseyerek seyrediyorum.

Aslında küçük dağları ben yarattım diye gezerken içinizin nasıl komplekslerle dolu olduğunu görüyorum…

Ben mükemmel miyim? Elbette değilim, yeryüzünde hiç kimsenin olamayacağı gibi… Benimde hatalarım var. Bütün samimiyetimle, içtenliğimle sizleri hayatıma sokmam gibi büyük, sizlerin beni asla kırmayacağınızı düşünmek gibi küçük ama zor heveslerim  vardı. Hatam belki de hiç birinizin arkasından değil yüzünüze konuşmaktı, kötü zamanınızda hep yanınızda olmaktı… Ve her aradığında, eski üzülmüşlükleri bir kenara koyarak hatta unutarak “gel ey sevgili” demekti… İki dünyada hakkını ödeyemem dostum diyip başımın üstünde taşımamdı…Telefonu sizin gibi  ‘’ne var söyle ‘’ diye açmayacak kadar görgüsüz olmamaktı…Ekmekle oynamamaktı… Allah korkusunu unutamamaktı…

Kindar olamadım ben. Edinemedim bu duyguyu. Hep ikinci, üçüncü, dördüncü bir şans…Hep hep hep…Her seferinde ‘’yok canım bu sefer yapmaz,bir daha yapmaz’’ cümlelerini hep sizin için kurdum…Ne kadar da yanılmışım…Artık bitti saltanatınız. En azından artık benim üzerimde egemenlik kuramayacaksınız. İyiliklerinizi yüze vuramayacaksınız ancak arkadan atıp tutabileceksiniz. Bir insana iyilik yaptınız diye ona her istediğiniz şekilde davranamayacağınızı öğretebildim belki bir tek size…Öğrenebilene…Varsın herkes beni nankör bilsin…. Ben yapamıyorum sizin gibi… Olamıyorum ‘’olmuş’’ gibi..Sizin yaşattıklarınızı gömüyorum içime ve havale çıkarıyorum gökyüzüne..

Geçecek her şey gibi bunlar da biliyorum. Hatalarımla sizden çok daha erken yüzleşiyorum. Ne olursa olsun ben sizi çok sevmiştim. Aslında kelimelerle karşılığı yoktur hissettiklerimin… Ama üzgünüm ben çok değerliyim… Kendime duvar örüyorum bundan böyle… Ama delikli bir duvar…O deliklerden bakacağım hayatımdakilere. O delikleri de kapattırmasınlar diye  bir kez daha sesleniyorum yeni gelenlere.

Farkındayım olup bitenin geçte olsa. Yaşıma bir yaş daha eklenirken, bir kez daha büyüyorum sizin bana yaşattıklarınızla..Ve artık öğrendiğim tek bir şey var bu hayatta:

İKİNCİ BİR ŞANS MI ???

ASLAAAA

‘’Sizi bilmem, ama ben karar verdim.
Su gibi duru olup hep akmaya,
Başka sular tanıyıp, çoğalmaya,
Dalgalanmaya, taşmaya...
Son günlerde çok düşünür oldum,
Zor zamanları çabuk atlatır oldum.

Yalnız mıyım insanlar içinde?
Arkadaşlarım, aşklarım içimde.
Yara aldım bundan iki yıl önce,
Hiç susmadım, şarkı söyledim günlerce

Artık kısa cümleler kuruyorum,
Sevdiklerim, sevmediklerim yanımda.
Kabullendim her şeyi olduğu gibi.
Yola çıktım, yarınlara...

Son günlerde çok düşünür oldum,
Zor zamanları çabuk atlatır oldum.

Bakıyorum aynaya her gece,
İçim rahat, biraz yorgunum sadece.
Hayatıma giren herkese,
Yaşanmış her şeye

Teşekkürler büyüyorum sizinle
Teşekkürler, büyüyorum sizinle...’’

Şebnem Ferah

Haftanın fon müziği: Şebnem Ferah – Artık Kısa Cümleler Kuruyorum

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/ haberin tüm hakları Mavi Ş Reklam Basın Yayın ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti'ne aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.