Şehr-i METAL

Rüyadayım ve gerçekten uyanamıyorum.Masal gibi geçen 3 gün 3 geceden sonra gerçekten hayata ayak uyduramıyorum. Hayatım boyunca bir arada göremem diyebileceğim herkesi 3 gün içinde görmek, dinlemek....

25-26-27 Haziran tarihlerinde İnönü Stadyumu' nda geçekleşen Sonisphere Festivali' nden bahsediyorum tabii ki. Tek kelime ile MUHTEŞEMDİ.

Gelecek olanlar ilk açıklandığında inanamamıştım. Her gün dinlediğim bayıldığım grup
(Depeche Mode' dan sonra) Rammstein ' in Türkiye' ye geleceği açıklanmıştı. Ayin tamamlanıyordu. Bunu kaçırmamalıydım. Geçen seneki Depeche Mode hayal kırıklığından sonra bunu kaçırmamalıydım... Gitmeliydim. En önde olmalıydım. Satışa çıktığı ilk gün sahne önü biletimi aldım ve her gece ona bakarak uyumaya başladım.

25 Haziran geldi çattı. Fun club tan arkadaşlarımızla buluştuk İstiklal Caddesi'nde. Bir arada yürüyerek İnönü Stadına gittik. İnanılmaz bir heyecan ve tedirginlik vardı hepimizde. Görecek miyiz dinleyecek miyiz gerçekten? Dünyanın en büyük sahne showu ,en marjinal grubu, en sevdiğimiz adamlar, en sevdiğimiz şarkıları karşımızda söyleyecekler miydi?

Stadın önü ana baba günü. Hava kapalı arada bir yağmur çiseliyor. Dua ediyorum bir aksilik olmasın diye. Kapılar açıldı. İçeriye alınmaya başladık. Bir Fenerbahçeli olarak o stadı bu kadar çok seveceğimi hiç düşünmemiştim. Stada girdiğimizde başka bir gezegendeydim artık. Her şey dışarıda kalmıştı. Hiç bir şey umurumda değildi. Hiç kimseyi düşünmüyordum. Sadece orası vardı. Meditasyon gibiydi. İçim kıpır kıpırdı. Aylardır içinde olduğum garip hallerden çıkmıştım ordayken.

Zaman geldi çattı. Simsiyah bir perde karşımda. Önümde hiç kimse yok. Arkamda binlerce kişi. Sahneyle aramda 3 metre var. O siyah perde açıldığında  ne halde olacağımı düşünemiyordum bile. Gözlerimi kapattım. Derin bir nefes aldım. Rammstein-Rammlied çalmaya başladı. Perdenin inmesine az kalmıştı ve perde indi....

Bir buçuk saat nasıl geçti hatırlamıyorum. Binlerce insan bir ağızdan şarkıları söylüyor. İstanbul'un üzerini  50 bin kişiden oluşan bir koronun şarkıları kaplıyor. Enerji toplanıyor ve ben iliklerime kadar o enerjiyi hissediyordum...

Bittiğinde bacaklarım tutmuyordu. Masaldaydım. Masalın tam içindeydim. Ertesi gün en sevdiğim arkadaşlarımla yine ordaydık. Üçüncü gün yine ordaydık ve bu sefer  Metallica efsanesi sarıyor 50 bin kişiyi... İstanbul inliyor...

Bitti. Bir asırın en önemli metal müzisyenlerini bir hafta sonunda belgesel izler gibi izledik. Rammstein, Pentagram, Manowar, HaykoC, Megadeath, Anthrax, Slayer, Metallica ve bir çok grup daha. Organizasyonda emeği geçen herkese çok teşekkürler. Bayrak ve flamalarda İstanbul yazmamasının dışında hiçbir hata yoktu bence.

Ben  şimdi bir garibim. Gördüğüm rüyadan uyanasım gelmiyor. Dışardaki insanlarla konuşasım gelmiyor. Kaçmak mı bu bilmiyorum ama insanların orda tek bir ortak noktası olmasına rağmen nasıl birleştiklerini görünce dışardaki hayatı ve anlamsızlığı yaşamak istemiyorum. Birbirini anlamayan, sevmeyen, ayrı uçlara çekilmeye çalışılan insanların mecburen uydukları düzen.

Gençler, genç kalanlar, çocuklar her yaştan insan bir aradaydık. Ben kendimi çok iyi hissettim onların arasında. Benden genç olanları da yaşlı olanları da hayranlıkla seyrettim. Güzeldik. Orada sadece bütündük. Onlara diyeceğim birkaç şey var aslında...

Tek tek olduğunuzda nasıl bakılıyordu size bir de şimdi nasıl bakıldı düşündünüz mü hiç? Bazen satanist bazen sapık bazen ahlaksız bazen de hayvan katili olarak adlandırıldık. Anladıkları şu oldu ki; onların yapamadığı her şeyi biz 3 günde yaptık. Her yaştan, her ırktan insan orada tek ortak noktamız müzik için birleştik. Ne kavga ettik, ne birbirimize girdik. Ve biz hiç de yadırganacak kadar az sayıda değildik. Hayko Cepkin' in dediği gibi İstanbul hep böyle kalsa di mi? Şehr-i Metal :) Özgürlüğümüzü, kimseyi umursamadan Gümüşsuyu' ndan stada her gün yürüyüşümüzü kıskananlarda bizim gibi olsalar daha yaşanır olmaz mı bu şehir ?

Özgürlük sen ne kadar güzelsin? Biz bu 3 günde en çok özgürlüğümüzü sevdik. Bir de yalnız olmadığımızı öğrendik. Teşekkürler tüm fun’ lar,  metal sever binlerce  kişi... Edinilen dostlar, birleşen dostluklar... Ayin gibiydi... Biz normal, diğerleri farklıydı bu sefer. Çok çooook güzeldi...

Hadi bakalım bekleyelim şimdi gelecek seneyi :)

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/ haberin tüm hakları Mavi Ş Reklam Basın Yayın ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti'ne aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.