Başından beri biliyordum...

Başından beri biliyordum,
Gülhane Parkı’nda buluştuğunu gizlice.
Seni o ahşap bankta otururken yakalıyordum sessizce.
Onca sene sonra seni ilk defa çaresiz görmenin burukluğu içinde
Meraklanıyordum birazdan kim gelecek diye.

Bu sefer o her zamanki bir yerlere yetişme çabasında olan ifade yoktu yüzünde
Sanki varmak istediğin yerde olmanın huzurunu yaşıyordun
Çok sevdiğin saatin bile yoktu  kolunda.
Sen düşüncelere dalıyor, ben saate bakakalıyordum seni izledikçe
İyiden iyiye meraklanıyordum…

Hızla yanından koşarak uzaklaşan insanlar geçiyordu.
Tebessüm ediyordun…
Oysa sende bir ömür hep zafere koşmuştun.
Sonbaharın döktüğü renklere aldırmadan,
Durmadan,
Soluklanmadan…
Şimdi oturduğun yerde son kez nefes alır gibi, çekiyordun havayı içine.

Sendin çocuk kalbimin arsız hayallerini süsleyen kahramanı.
Sevginin o ağır yükünü taşımasını bana sen öğrettin.
İnkar edemem,
Her vazgeçtiğimde ilk kapıyı çalan sendin.
Kaybettiğimde emek vermek gerektiğini öğreten de.

Şimdi ne olmuştu da kendini teslim etmiştin
Hiç bitmeyen bir bekleyişe…
Gülhane Parkı yaprak döküyor
Sen o ahşap bankta bekliyordun.

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/ haberin tüm hakları Mavi Ş Reklam Basın Yayın ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti'ne aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.