FW:Tutku

Bu hafta posta kutuma düşen ve ilk gördüğüm andan itibaren beni ekrana kilitleyen minik Ege’nin resmini paylaşmak istiyorum sizlerle…

Uzun bir aradan sonra beni bu yazıyı yazmaya iten konu “Tutku “ !
Bilirsiniz işte hani her gün posta kutumuza düşen ve daha konu başlığından anlaşılan zincir
E-mailler vardır “FW:FW:……. “ diye başlar , “ölümü gör 10 kişiye gönder, yoksa çocukların olmaz!” şeklinde biter genellikle…

Benim bir günde cevaplamam gereken ortalama 10-20 E-mail olduğunu varsayarsak, gelen bazı E-mailleri elemem gayet doğal.

E-mail okuma sanatının sırları şunlar;

1) Gönderen: Bu en önemli kriter ! Kara listeye aldığınız kişiler olduğu gibi , size enerji veren insanların ayrımını iyi yapmalısız.

2) Konu: Konu başlığı “FW:” ile başlıyorsa kişisel bir konu değildir genellikle,eğer cevap beklemiyorsanız !

3)Eklenti : Ekte slide gösterisi var ise bir fincan kahve ile açmanızı öneririm muhtemelen biraz zamanınızı alacaktır.

İşte bütün bu kriterleri geçip size kadar ulaşan 9 yaşında bir çocuğun resminden söz etmek istiyorum.

İsterseniz öncelikle posta kutumuzu bakalım :

From: Hatice Can
Sent: Friday, March 20, 2009 1:23 AM
To: info@sedat-duzgun.com
Subject: Tutku

Merhaba : )

Alttaki resim 9 yaşında bir çocuk tarafından çizildi. Önce resme bak sana ne ifade ettiğini düşün, Sonra altındaki yazıyı oku.


Bana getirip “bu resim sana neyi ifade ediyor?” dedi. (Üzerindeki yazıyı yazmamıştı henüz)

Bir şeyler söyledim, çocuğun bakış açısını düşünüp neler ifade etmek istediğini tahmin etmeye çalışarak...

Ama verdiği cevap beni çok şaşırttı. 9 yaşının çok üzerinde bir anlayışla bana şunları söyledi..

Kuşlardan biri özgür görünüyor, öteki de tutsak. Ama aslında ikisi de tutsak. Çünkü özgür olan uçarsa arkadaşı düşüp boğulacak! “Her Özgürlüğün İçinde Bir Tutsaklık Vardır!” Dedi...

Bunları gerçekten Ege mi söyledi bilmiyorum ama daha önce tutkuyla tanışan herkesin o denizde boğulduğu kesin bu resime bakarken...
Üstelik bunu gönderen arkadaşım senelerce okyanusun ortasında, dünyanın en lüks gemilerinden birinde görev yapmış, Karayipler’i bir tutku uğruna Ankara’nın soğuk sokaklarına değişmişti. Üzüldüm cevap veremedim. Şunu söylemek isterdim ona:

“Kafesin içindeki ne kadar tutsak görünse de senin ağırlığın tutuyor onu su yüzünde. Bir gün çıkmayı başarsa bile ikiniz de boğulursunuz o denizde…”

Ona tutkunun özgürlüğe kavuşutuğunda bittiğini söyleyemedim ….

Sevgiler

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/ haberin tüm hakları Mavi Ş Reklam Basın Yayın ve Danışmanlık Hizmetleri Ltd. Şti'ne aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.